Het is 3 mei 2025, een stralende zaterdag. Precies het soort dag waarop je het gras al kan ruiken voordat je het sportpark oploopt. In dit geval sportpark De Bosrand in Vroomshoop. Pim Oelen, al meer dan 36 jaar lid van SVI, zit met een lach op zijn gezicht in één van de kleedkamers van Vroomshoopse Boys. In Vroomshoop speelt het 8e seniorenelftal vandaag één van de laatste competitiewedstrijden van het seizoen. Net als de binding met de vereniging, is SVI 8 voor Pim niet zomaar een elftal om in te spelen. Het elftal bestaat aankomend seizoen 25 jaar en Pim is er vanaf het eerste uur bij. Voor hem is dit een tweede thuis, een plek vol herinneringen en vrienden. En vandaag ook een plek voor zijn zoon Sam, die even verderop in de kleedkamer zijn sokken over zijn scheenbeschermers trekt. Sam (16 jaar) heeft in zijn carrière bij SVI tot nu toe alle selectie elftallen doorlopen en speelt inmiddels in JO17-1. Een hardwerkende en creatieve middenvelder, die niet alleen op het veld altijd kansen en mogelijkheden ziet. Want door het voetbalvrije weekend van zijn eigen elftal ziet Sam ook de mogelijkheid om voor het eerst samen met zijn vader op het veld staan.
De veters van de voetbalschoenen zijn gestrikt en de selectie is klaar om naar het veld te gaan voor de warming-up. Maar anders dan gewend, is de gang van de kleedkamer naar het veld lang voor Sam. Hij speelt normaliter op het hoofdveld, maar het 8e is de afgelopen jaren afgezakt naar de kelder van het amateurvoetbal en wordt steevast op het achterste veld ingepland. Toch straalt Sam van oor tot oor. Het is niet alleen de droom van zijn vader om samen een wedstrijd te spelen.
Aan het eind van de warming-up geven veel spelers Sam een bemoedigende blik. Het 8e is een groep ervaren spelers en ze genieten van het enthousiasme van Sam. ‘Ik zal jullie wel even aan de overwinning helpen’ roept Sam zelfverzekerd. De senioren weten dat de wetten in de kelderklasse anders zijn, maar waarderen de bravoure. ‘Vergeet niet te genieten, Sam’ roept Pim. De scheidsrechter fluit en de wedstrijd gaat van start. Het is misschien niet uniek dat een vader en zoon samen op het veld staan, maar op zijn minst erg bijzonder. Pim speelt in zijn gebruikelijke rol als verdediger, solide als altijd. Sam bestiert het middenveld en is duidelijk een stuk jonger, frisser, fitter en frivoler dan de overige spelers op het veld. En elke speler van het 8e voelt een bepaalde trots. Het is het samenzijn, het delen van de passie voor voetbal en het doorgeven van het voetbal-gen van vader op zoon dat deze dag zo ontzettend bijzonder maakt.
‘Dit gaan we vaker doen’ zegt Sam met een brede grijns aan één van de stamtafels op het terras na de wedstrijd. Pim knikt met een glinsterende trots in zijn ogen. ‘Zeker weten, dit is pas het begin!’
En zo is het duidelijk. Het voetbalverhaal van de familie Oelen bij SVI is nog lang niet ten einde. Want er zijn nog meer familieleden binnen de vereniging actief en er komen dus zeker nog veel meer mooie momenten op en langs het veld.
